कविता - मेरो प्यारो टुकी Nepalpatra कविता - मेरो प्यारो टुकी
१९ मंसिर २०७७, शुक्रबार

कविता – मेरो प्यारो टुकी


टुकी

मट्टीतेलको आडमा
धिपधिप बल्थ्यो
नाकबरी कालो मुस्लो पस्थ्यो
कहिले कापी किताब,
कहिले ओछ्यान पोल्थ्यो !

आफू मधुर भएर पनि
चहकिला देखिन्थे हरफहरु !
गहकिला भेटिन्थे लाईनहरु !!
सुन्दर लाग्थ्यो कथा अनि
सुनौला लाग्थे निबन्धहरु !!

याद अझै ताजै छ

भुगोलको नक्सा छाप्न काम आउँथ्यो मट्टीतेल
चप्पलको फित्ता जोड्न काम आउँथ्यो टुकी !

याद आउँछ झलझली
आफू भर-रात जाग्राम रहेर
सुताउँथ्यो मलाई घरीघरी !!

खैर,

अब त जमाना फेरिएछ
मेरो प्यारो टुकीसंगै
मेरा बचपनहरु पनि
इतिहास बनेछन् !!
टुकिका सहाराले कोरिएका प्रेमपत्रहरु सुली चढेछन् !
ती रंगिन प्रेमिल शब्दहरु शहिद बनेछनन् !!
मैले पढेका अक्षर र सिकेका ज्ञानहरुले आत्महत्या गरेछन् !!

साच्चै हो साथी,

झुपडीमा तिम्रो रोशनीद्वारा आर्जेका ज्ञानहरु शहिद बनेछन् !
सत्य, निष्ठा र कर्तव्यका पाठहरुले आत्महत्या गरेछन् !!

रामचन्द्र तिम्सिना
(आवाज)



प्रतिक्रिया दिनुहोस !